tag:blogger.com,1999:blog-277714322012-02-01T21:29:41.424ZΝαταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comBlogger821100tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-57844692467748227152007-07-29T22:23:00.001Z2007-07-29T22:23:18.915ZΟι καλύτεροι της γεννιάς μου έγιναν φονιάδες<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________</span> έγιναν πρεζάκια<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________</span> έγιναν ποιήματα<br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">_____________________</span> ή ταφόπλακες<br />Μείναμε τ'ανθρωπάκια. Δεμένοι στο κατάρτι<br />της ύλης. Όμηροι κάποιου φόβου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-5784469246774822715?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-47018810422199223062007-07-24T22:36:00.000Z2007-07-24T22:37:34.613ZΑκούστηκα από μακριά βουή.<br />Ρυθμός αρχαίος φυσικός όπως χτυπά σφυρί στ' αμόνι και πελέκι στο κλαδί.<br />Πλησίαζα κι αχνοφαινόταν το μανιτάρι σκόνη που ξυπνούσα -ένας χαλασμός πυρηνικός αναταράζοντάς την ως τη ρίζα.<br />Φώναξα:<br />Είμαι ο Βασιλιάς ο Αθάνατος του Πόνου, ο Δαμαστής των Λέξεων, ο Δαίμονας, ο Κένταυρος, ο Ήρωας, ο Ακόμη Χλωρός... Ο Αναγκαίος<br />Κι έμοιασε η κραυγή κρυστάλλινη αλήθεια κι αφέθηκα στα μάγια-<br />αναγκαιότερος του νερού, της πέτρας, του φωτός.<br />Αναγκαιότερος της θέλησης εγώ, τη λύγισα.<br />Έφτασα κραδαίνοντας, σπαθί μου, το δώρο της Φωτιάς.<br />Ζητούσα γη και ύδωρ.<br />Φορούσα ένα πλατύ χαμόγελο όλο κυνόδοντες, μια υπόνοια καλύτερων καιρών, κι ένα όνειρο που μ' έκαιγε στα στήθια.<br />Μάρσαρε απ' το στόμα μου ένας λίβαςπου ψιθυρούσε λόγια διάσπαρτα κι εκείνη άκουσε ποιός ξέρει τί... ευτυχία....<br />Θρυμματίστηκε στα στρογγυλά μου δάχτυλα και γονυκλινής μ'ευχαρίστησε που απ' όλα τα ελέη διάλεξα το δικό της να ζητήσω.<br />Βάλθηκε να μου δείξει πως τ'αξίζει.<br />Χαύνοι κι οκνοί οι άνθρωποι- καλά τους λέω- ορθάνοιχτη με δέχτηκε.<br />Πρόστυχες και νεκρές οι γυναίκες- καλά τις λέω- με λύσσα με φρόντισε.<br />Και μ΄όλη την ψίχα της μού 'πλεκε νυχθημερόν τα γλυκερά στεφάνια της του έρωτα, του πόθου και του πάθους- απολογούμενη βεβαίως τ'ανάξιό της λίγο διαρκώς.<br />Ούτε μου ζήτησε καταγωγή ούτε και μπόρεσε το προφανές να δει.<br />Δέχτηκε με βουλιμία του Δαναού το δώρο:<br />Πυρ το Εξώτερο που έσερνε θρέμματα της Πανδώρας,<br />και διαμελίστηκε<br />μικρά μικρά σφαιρίδιασπαρτά στα πόδια μου. Μια φρικιαστική λασπωμένη αιμοραγία.<br />Ακροπάτησα προς τα πίσω κι ύστερα εμπρός, κι όλο και πιο βαριά πατώντας έφυγα φτύνοντας μ' αηδία ο χαλαστής το χάλασμά μου.<br />Έτσι είναι.<br />Πήρε αυτή ό,τι άξιζε. Γίνηκα κι εγώ ό,τι αξίζω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-4701881042219922306?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-959546150011908262007-07-09T17:59:00.000Z2007-07-09T18:01:54.523Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εσύ τα μεσημέρια ήθελες ησυχία,<o:p></o:p><br />παντός τύπου ειδήσεις τ’ απογεύματα,<o:p></o:p><br />τηγανίσματα συνέχεια,<o:p></o:p><br />και να βαριόμαστε παρέα στην αυλή. <o:p></o:p><br />-Αμερικανιές οικογενειακής θαλπωρής<o:p></o:p><br />(κι έλεγες πως εγώ βλέπω πολλή τηλεόραση).<o:p><br /> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγώ τα μεσημέρια ήθελα, βεβαίως, φασαρία, <o:p></o:p><br />παντός τύπου συγκινήσεις τ’απογεύματα, <o:p></o:p><br />και αλκοολικές συνευρέσεις στα μπαράκια- <o:p></o:p><br />όσο πιο μακριά τόσο πιο καλά- ψευτοαυτονομήσεις.<o:p></o:p><br />(έβλεπά πολύ σινεμά)<o:p><br /></o:p><br />Με ήθελες εκεί και θύμωνα, πνιγόμουν.<o:p></o:p><br />Δε σε ήθελα μαζί μου πουθενά<o:p></o:p><br />και θύμωνες, λυπόσουν.<o:p></o:p><br />Κάθε νύχτα δεν κοιμόσουν αν δε γύριζα.<o:p></o:p><br />Και κάθε νύχτα εγώ δε γύριζα αν δεν είχες κοιμηθεί.<o:p> </o:p><br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ήθελα τότε, <o:p></o:p><br />να είμαι απέναντι σου, όπως οι άλλοι, <o:p></o:p><br />που δεν τους κράταγες σφιχτά με την παχύρευστη αγάπη σου<o:p></o:p><br />κι είχες για τη ζωή τους όλες τις φιλελεύθερες απόψεις.<o:p></o:p><br />(Ξένο το ξένο το παιδί)<o:p><br /> </o:p><br />Ε, μετά ενηλικιώθηκα- και καλά.<o:p></o:p><br />Κι όμως, ρε ‘σύ μάνα, να σου πώ;<o:p></o:p><br />Καλά ήτανε μωρέ<o:p></o:p><br /><span style=""> </span>-είχα και πισινή.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-95954615001190826?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-68428417846359875452007-07-09T00:26:00.000Z2007-07-11T22:01:45.241ZΑεροδρόμιο,<br />νύχτα παρά τέταρτο.<br />Το τέμενος της απώλειας<br />σ'εορταστικό παροξυσμό.<br />Ξανά προσκυνητής<br />σ' άλλη μια πτήση απόψε<br />-αφομοιώνομαι σιγά σιγά στο μείον<br />με τους ώμους σηκωμένους<br />όχι ακόμα βλέποντας, μα νιώθωντας<br />τους τοίχους.<br />Ποιός είμαι, πού πηγαίνω<br />ένας τετραψήφιος τ'ορίζει εισιτήριος.<br />Ποιός είμαι,<br />ποιός είμαι<br />ένας φόβος τ' ορίζει τετραπέρατος<br />κλωτσώντας τα μηνίγγια<br />ρυθμικά<br />κρατώντας το ίσο στους χτύπους<br />της καρδιάς.<br /><br />Απόψε γίνομαι κι εγώ πουλί.<br />Ίσως ο επόμενος ουρανός να ξέρει περισσότερα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-6842841784635987545?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com247tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-59103907789517552602007-07-08T23:37:00.000Z2007-07-08T23:45:04.975Z<span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Της Μάνας Σεβαστής</span></span><br /><br />Περνάω τις μέρες μου<br />εξαπλωμένη σ΄όλους τους βωμούς<br />βράδυ-πρωί αναπληρώνοντας<br />τ'απλήρωτα μιας φύτρας-<br />ένα τσίτινο φουστάνι,<br />μιαν ανάσταση,<br />μιαν εκδρομή πενθήμερη σε πόλη μακρινή,<br />τα δώρα που δεν μπόρεσα να κάνω.<br />Αναπληρώνω με λύσσα<br />όλα μου τ'αμίλητα<br />κι ακόμα χρόνος για να παίξω δε μου μένει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-5910390778951755260?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-67269220375137925632007-07-05T12:20:00.000Z2007-07-05T12:34:57.268ZΕχθές αργά<br />Στο μπαρ το ναυάγιο. Συγκεντρώσου!<br />Εχθές αργά, λέω,<br />Σ' ένα μπαράκι από 'κεινα που ακόμη επιπλέουν<br />Κι ενώ η μπόρα χόρταινε θαλασσοταραχή<br />Σπάσαν απροσδόκητα τα λόγια.<br />Είχαν φυράνει, φαίνεται, οστεοπόρωση<br />Γίναν αλαφρόπετρες<br />Κι ούτε που έκλαψα.<br /><br />Το δεξί μου αυτί<br />από γεννησιμιού κατάδικο- είναι μπουρού<br />κι ακούω του πέλαγου τον ψίθυρο.<br />Ακούω<br />βότσαλα δάκρυα να παίζουν ρυθμικά ψυχοκαθάψια<br />Ακούω<br />κύμα στο κύμα το ξαντρίεμα κι ύστερα εκπνοή<br />Ακούω<br />οργανικό αντίλαλο τις αλυσίδες του σκλάβου βίρα- μόλα.<br /><br />Γι'αυτό, άλλωστε, σαν έσκασαν τα λόγια<br />Και λάσκαρε λιγάκι η πετονιά<br />Και μύρισε ο τόπος ήλιο κι ιώδιο<br />Κι ανοίχτηκε κι άλλη στεριά κι άλλη θάλασσα<br />Κι ανοίχτηκε μπουνάτσα γκαστρωμένη φουσκοθαλασσιά<br />Εγώ δεν έκλαψα. Όχι.<br /><br />Ωριμάζει η πυξίδα κάτι λίγο στους κύκλους της παλίρροιας.<br />Κι ο ναυαγός πια από θάλασσα τί να φοβήθει;<br /><br />Πρόσω,<br /> Ιωάννα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-6726922037513792563?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-17537299648512705072007-06-10T21:36:00.000Z2007-06-10T21:42:51.657ZΞημερώνει με ψιλόβροχο.<br />Ελληνικός καφές και στο βάθος πρέφα.<br />Τον κοιτάζει στα μάτια.<br />Αυτός μιλάει για ποιήματα<br />πετώντας τα χέρια πέρα- δώθε<br />κι αυτή ανατριχιάζει. Μόνο<br />που αυτός δεν είναι 'κει<br />το παιχνίδι είναι στημένο<br />και τα λουλούδια απεργούν και σήμερα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-1753729964851270507?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-39953825498304236392007-06-10T21:13:00.000Z2007-06-13T10:29:41.533ZΤα λόγια μου δεν είναι όμορφα,<br />ελεεινή απόξεση μιας σαπισμένης μήτρας,<br />λεκέδες φλόκια, ξεραμένη πληγή στα στήθια λήθη.<br />Είμαι μια αποβολή Τετάρτη μεσημέρι ένα τσιγάρο εξ' από 'δω.<br />Ίριδες κουμπότρυπες στα μάτια -πόνεσα να σε κοιτώ-<br />ώρες που στροβιλίζομαι αιμόφυρτες φλέβες απουσίες.<br />Σακατεμένη, σου λέω, από μικρή στο ύψος της καρδιάς.<br />Άγκυρα. Δόκανο. Φρεσκοσφαγμένο αρνάκι στο γρασίδι.<br /><br />Μή με κοιτάς έτσι! Τί κοιτάς; Σακατεμένη!<br />Είναι που δεν αντέχω άλλο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-3995382549830423639?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-35771897085046007582007-06-07T10:55:00.000Z2007-06-07T11:25:39.646ZΓιατί έτσι. Γιατί απ' την αρχή μόνο προς το τέλος ταξιδεύω.<br />Ιδρώνω. Ατέλειωτη απόλαυση η κώχη του ποτέ- ας μη σ'αρέσει η λέξη.<br />Ατέλειωτη όπως όλα τ'ανεκπλήρωτα. Ποιητική αηδία τρία φάσκελα- Πάμε!<br />Τότε μιλούσαν για στιγμιαία μοναχά πραγματικότητα κι εγώ γελούσα, τώρα<br />-Ιδρώνω λέμε- μα δε μπορεί,είπα, να 'ναι όλα ποταμός. Υπάρχεις; Τί υπάρχει;<br />Δεν ξέρω δεν ξέρω στροβιλίζομαι καπνός, φωτιά όχι, όχι φωτιά- κρύφτηκα ή ακόμη;<br />Έμεινα παγωμενη ανάμεσα στα λόγια και μια αιωνιότητα θολή<br />Νεκρή τριάντα δευτερόλεπτα- απορώ απόρριψη απορέω- ωραίες λέξεις...<br />Με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο την γενναιότητα του σκύλου μόνο και κρύο.<br />Έλεγες πως ανακαινίζουν- Ποτέ σου δε θα μάθεις; Δεν ξανανειώνει τίποτε.<br />Θάνατος επιεικής- ανάποδα οι μηχανές- δε γεννήθηκε ακόμα. Ούτε παράταση δίνεται.<br />'Ενα λεπτάκι μόνο. Σε παρακαλώ. Τουλάχιστον να αυτονομηθώ ν' αυτοκτονήσω κάποτε.<br />Λιγοστάκι Λογιστάκι Γυναικάκι Γραφιαδάκι Πουτανάκι Ανθρωπάκι Σκουληκάκι<br />Ελάτε κύριε, πάρτε ένα υποκοριστικό. Ποιό σας αρέσει καλύτερα να σας το κεράσω;<br />Ιδρώνω γαμώτο! Πάρτε αγαπητέ, σας βολεύει καλύτερα ένα γλυκερότερο; Κοριτσάκι;<br />Σκατουλάκι; Διακοπτάκι; Πάρτε τα όλα να μην έχω ψευδαισθήσεις πια.<br />;Γιατί έτσι. Γιατί, εν τέλη, σ' όλα τα κράσπεδα μονάχη έκλαψα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-3577189708504600758?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-56525574405566591092007-05-20T23:16:00.000Z2007-05-20T23:31:30.361ZΈγινε διάσημος με πέντε φόνους.<br />Πέντε ιερόδουλες στους δρόμους του Λονδίνου<br />κι όλη η Ευρώπη ξεσηκώθηκε.<br />Σήμερα ούτε μονόστηλο στην Καθημερινή<br />δεν θα κατάφερνε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-5652557440556659109?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-88583010927792760492007-05-20T23:10:00.000Z2007-05-23T00:24:35.731ZΤρεισήμισι χιλιάδες αδικοσκοτωμένοι στον Άγιο Ραφαήλ<br />άλλες δυο χιλιάδες στην Ακτή του Ηλίου<br />κι αυτή ήταν μόνο η πρώτη επίθεση.<br />Μισό εκατομμύριο χαράμισαν οι δύο Ισπανίες<br />κι εμείς ακόμη κλαίμε το Καμίνο ντε λα Φουέντε.<br />Κύριοι,<br />δε φάγανε μόνο τον κακορίζικο τον Λόρκα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8858301092779276049?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-77099039664654779962007-05-20T23:04:00.000Z2007-05-20T23:09:44.748Z1936<br />R.I.P.<br /><br />Δεν είχε ξημερώσει ακόμη<br />Έσκαβαν με λύσσα<br />σαν να ήθελαν να την εκδικηθούν<br />Φτυάρια κι αξίνες ένας παλμός<br />-η καρδιά της όμορφης παιδίσκης.<br /><br />Όταν αποτελείωσαν πια<br />στήθηκαν σειρά μπρος στα σκαμένα.<br />Δεν έφταν' ο ιδρώτας<br />- ήθελε κι αίμα η καρδιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-7709903966465477996?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-14313873570759012402007-05-20T23:00:00.000Z2007-05-20T23:04:24.167ZΚόκκινα κατακόκκινα μαλλιά<br />πεταμένα πάνω σε γκρίζους ώμους<br />λαγοκοιμούνται<br />περιμένοντας τον επόμενο βρωμιάρη<br />να τ'αρπάξει<br />23 24 25<br />Τι σημασία έχει;<br />Ο απλήρωτός της χρόνος δεν μετράει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-1431387357075901240?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-87840998549960041202007-05-09T23:05:00.000Z2007-05-10T01:49:34.710ZΌσο σ' αγαπώ<br />θα σε πληγώνω.<br />Κι εσύ εμένα.<br />Κι αυτός.<br />Κι ο άλλος.<br />Είμαστε ανίκανοι ακόμη και γι' αγάπη.<br />Κάτι ξεχαρβαλωμένα μισόλογα<br />με το νόημα χαμένο στο κενό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8784099854996004120?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-68648615881655947682007-05-09T13:46:00.000Z2007-05-09T19:12:41.329ZΕμένα η πατρίδα μου,<br /><br />ξεκινάει απ' τα πέτρινα σκαλιά δημοτικού<br />κι ως το χαγιάτι σου δραχμές τριάντα και μια ηλιαχτίδα απόσταση.<br />Κραυγή τριγωνική κατά το βάθος, ευγνωμοσύνης ή εκδίκησης δεν ξέρω.<br />Μόνο χορδές παντού/ σπασμένες μουσικές/ ιλλίγγου αγγίγματα,<br />πέφτουν παραπατώντας πάνω σ' αλαλλαγμούς φυγόκεντρης απώλειας.<br /><br />Μια γούβα πράσινο νεράκι η πατρίδα μου εξατμίστηκε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-6864861588165594768?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-59316720557846420452007-05-06T15:36:00.000Z2007-05-06T21:58:28.532Z"Καλημέρα...<br />de profundis... πάντα"<br /><br />Έτσι είν' οι έρωτες<br />έχουν βάθος, τρυφερότητα, αιωνιότητα<br />για λίγο.<br /><br />Ύστερα<br />έρχεται η καληνύχτα<br />τα δάκρυα, ο πόνος, η δίψα<br />για περισσότερο.<br /><br />Τότε<br />βλέπεις τί σημαίνει<br />"εκ βαθέων".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-5931672055784642045?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-9082352250171679252007-05-05T08:20:00.000Z2007-05-05T08:34:53.871ZΛάλλησε κόκκορα.<br />Ξελαρυγγιάσου, φούσκωσε,<br />σήκωνε τον τόπο.<br /><br />Και ρόιδο να τα κάνεις<br />το χώμα θα σε φάει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-908235225017167925?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-70884678132854636482007-05-05T08:13:00.000Z2007-05-05T11:43:07.906ZΔεν με νοιάζει<br />αν με πεις κακό ποιητή.<br />Ούτε κακή παρέα.<br /><br />Μόνο κακός άνθρωπος<br />καίγομαι να μην πεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-7088467813285463648?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-74856753486061928852007-05-05T07:36:00.000Z2007-05-05T18:48:11.764Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Η νύχτα το κολαστήριο μου.<o:p></o:p><br />Εκεί με περικυκλώνει και με βιάζει.<o:p></o:p><br />Ανιχνεύω στα ψηλαφητά<span style=""> </span>σκιές φαντάσματα υγρασίες<o:p></o:p><br />Σαν κι εκείνο το παιχνίδι <o:p></o:p><br />που βάζεις το χέρι σου τυφλά σε μια χαρτοσακούλα <o:p></o:p><br />και μαντεύεις. <o:p></o:p><br /><span style="font-style: italic;">Δουλευω δουλεύω δουλ</span><span style="font-style: italic;"> </span><span style="font-style: italic;">εύω ευω ευω</span>...<o:p></o:p><br />Βουίζει το κεφάλι μου<o:p></o:p><br />χίλιες μέλισσες εργάτες το δευτερόλεπτο<o:p></o:p><br />σε λίγο, να δεις, θα ξεχάσω τί ξεκίνησα να γράψω.<o:p></o:p><br />Με κοιτάζει το ρολόι κατάματα.<o:p></o:p><br />-Καταδότη ρουφιάνε ξεδιάντροπε!<o:p></o:p><br />Οι δείχτες του με βρίσκουν στο δόξα πατρί<o:p></o:p><br />και τυφλώνομαι.<o:p></o:p><o:p></o:p><br />Μαγκώνω μια λέξη<br />και την κάνω σφεντόνα στα κουτουρού.<o:p></o:p><br />Τελιώνουν κι αυτές...<o:p></o:p><br />Σπάνια πια να μπει καμιά απ’ το τζάμι:<o:p></o:p><br />«αναξιόπιστος» «ξυλάρμενο» «κουκιά»,<o:p></o:p><br />πόσα να δείξει ένας φωταγωγός;<o:p></o:p><br />Πιάνω μια κατακόκκινη<o:p></o:p><br />και την καταπίνω στο στεγνό. <b style=""><i style="">Έρωτας</i></b>. <o:p></o:p><br />Σαν ετοιματζίδικο πλατεία Κάννιγγος. <o:p></o:p><br />Άλλη. <b style=""><i style="">Φόνος</i></b>. Τζίφος κι αυτή. <o:p></o:p><br /><span style="font-style: italic;">Θα σε νικήσω, θα σε λιανίσω θα σε σκι θα σε θα σε</span><o:p></o:p><br />Απέθαντος. <span style=""> </span><o:p></o:p><br />Λερναίος.<o:p></o:p><br />Με κρατάει πετρωμένη στο «σκοπεύσατε»<o:p></o:p><br />με τ’ άντερά μου περασμένα στο λαιμό<o:p></o:p><br />τριάντα χρόνια. <o:p></o:p><br />Αρρωστάκι. Σαδιστής.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τελευταία ευκαιρία: <o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><i style=""><span style="" lang="EL">Θάνατος</span></i></b><span style="" lang="EL">.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Κυρίες και κύριοι νενικήκαμεν-<o:p></o:p><br />καλό σας βράδυ.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-7485675348606192885?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-86819858509209070542007-05-04T00:30:00.000Z2007-05-04T00:31:29.894ZAγαπητό μου υποσυνείδητο,<br />εσύ που τόσες με θρέφεις απουσίες<br />γιατί ποτέ σου δεν με γλύτωσες<br />από μια επερχόμενη απώλεια;<br /><br />Αφού το βλέπεις πρωτύτερα<br />πώς κάποιες συνθήκες<br />μπορούν να οδηγούν<br />μόνο σε θάνατο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8681985850920907054?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-77322459536700560672007-05-01T14:46:00.000Z2008-12-10T12:19:25.289Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZL85aZ70Qsc/RjdVY9LOMuI/AAAAAAAAABo/FMAjjxA-_7g/s1600-h/1may1851.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZL85aZ70Qsc/RjdVY9LOMuI/AAAAAAAAABo/FMAjjxA-_7g/s400/1may1851.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059606593600893666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >1η Μαίου 1851<br /><br /></span>Franz Xaver <span style="font-weight: bold;">WINTERHALTER</span>,<br />(<span style="font-size:85%;">Menzeschwand 1805- Frkankfurt 1873</span>)<br />Λάδι σε Καμβά, Βασιλική Συλλογή, Windsor.<br />_____________________<br />Η πρώτη Μαίου υπήρχε πολύ πριν την εργατική Πρωτομαγιά,<br />όπως όλες οι θυσίες προϋπάρχουν του διαφωτιστικού τους ιδεώδους.<br />Να το θυμάμαι όποτε νομίζω πως ανακαλύπτω εκ νέου τον τροχό.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-7732245953670056067?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-282727920628361952007-04-29T18:00:00.000Z2007-04-29T18:11:49.130ZΝα τριφτώ και να βρώ ποιά είναι η φωνή μου πίσω απ' τις φωνές των άλλων. Αυτός ήταν ο στόχος. Σκίστηκα στο δοκίμιο και ποιητές πια διαβάζω με το μολύβι στο χέρι. Κάτι σαν να βρήκα.<br /><br />Τώρα γίνεται άλλος ο σκοπός. Να βρώ πού φαλτσάρει, πού κομπιάζει η φωνή κι αν διορθώνεται. Νέος κύκλος αιματηρών διαταραχών...<br /><br />Πες μου πού μπατάρει. Πιο χρήσιμο δεν έχω να ζητήσω. Όχι τί μεγαλειώδες- κανέναν δε βοηθάει αυτό- αλλά πού κότσαρε, πού 'ναι για πέταμα. Αυτό βοηθάει...<br /><br />Το προηγούμενο συγνώμη που το ξήλωσα αλλά δεν μου πολυταίριαζε. Παραμελοδραμάτιζε κι αρχίσαν να κολλάν' τα πλήκτρα του PC μου. Δεν επιτρέπεται να γίνει εδώ απακούμπι για την τρυφηλότητά μου. Ο μελοδραματισμός των ποιητών είναι σε άλλο blog. Όποιος τα λέει πρέπει πρώτα να τ' ακούει αλλιώς καταντάμε ίσα μ'αυτά που κοροϊδεύουμε.<br /><br />Με το συμπάθειο κι όλας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-28272792062836195?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-45702568498929371422007-04-26T19:46:00.000Z2007-04-29T18:00:30.442Z[..............................]<br />Αγάντα!!!<br /><br />(Πολύ το φοβόμουνα πως δε θαν τη σκαπουλάρω, Λύκε!)<br /><div style="text-align: center;"><span lang="EL" style="color:navy;"><br /><br /><o:p></o:p></span></div> Αλόχα,<br /> Ναταλία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-4570256849892937142?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-8074674294200708632007-04-26T19:30:00.000Z2007-04-26T20:18:53.244Z<span style="font-style: italic;">Εμείς αγαπιόμαστε ό,τι και να γίνει, ε;</span><br /><br />Ήθελα να σου γράψω κάτι πιο γλυκομίλητο<br />αλλά δε μ'αφήνει το χαρτί<br />-μ' έχει τυλίξει και βαράει στο ψαχνό<br />για να μου σπάσει τον τσαμπουκά νομίζω<br />και να με κάνει θρύψαλα στη μέγγενή του<br />να γράφω πια μόνο τη λίστα του σουπερμάρκετ<br />και ραβασάκια στον Ιάσωνα. Δεν πειράζει.<br />Θαν τα μασήσω εγώ καλά-καλά τα λόγια<br />και θα προσέχω σαν τα μάτια μου<br />να μην το ξαναπώ το ψέμα<br />και μείνω μόνη μου και στον απάνω κόσμο.<br />Θα βάλω όλη μου την τέχνη<br />και θα τα ξεχωρίσω τα όνειρα απ' τις σάρκες<br />ξύγγι - ξύγγι.<br />Και θα το καταπιώ και το γαμώτο μου<br />κι όλες μου τις βρισιές αχώνευτες.<br />Δεν είναι για το τέλος που οργίζομαι- μη νομίσεις-<br />είναι που δεν το κατάλαβα να σε ρουφήξω πρώτα<br />κι ακόμα σε διψάω.<br />Δεν πειράζει όμως,<br /><br /><span style="font-style: italic;">εμείς αγαπιόμαστε ό, τι και να γίνει..... Ε;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-807467429420070863?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-88385685898378429552007-04-26T19:17:00.000Z2007-04-27T02:33:21.374ZΚοίτα μην αρρωστήσεις, Μάνα!<br />Τον νού σου στο παιδί.<br />Αφήνω ένα φράγκο στο τραπέζι<br />και την κορδέλλα μου για τα μαλλιά.<br />Άλλα δεν έχω.<br />Να μην τα πιάσετε τα βρώμικα στο χέρι εσείς.<br />Να φέρεις άνθρωπο να βάλει μια φωτιά<br />να γίνουνε καυσόξυλα παλιοσίδερα και στάχτη.<br />Έτσι θά 'χεις και δικαιολογία<br />-Πυρκαγιά να πεις.<br />Κοίτα μην πιαστείς κορόιδο<br />και πεις ότι δεν άντεξα την άνοιξη.<br />Παιδί είναι. Δεν θα καταλάβει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8838568589837842955?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-86941657469984429562007-04-26T19:03:00.000Z2007-04-29T07:48:45.509Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εδώ <o:p></o:p><br />στο ρείθρο του χρόνου που σφήνωσα<o:p></o:p><br />κάθετα στο μέλλον να δώσω ένα σάλτο <o:p></o:p><br />και να τελειώσουν όλα<o:p></o:p><br />Να σκάσω με φόρα στον πάτο του λάκκου<o:p></o:p><br />φρεσκοσκαμμένος και να είναι σαν τσουλήθρα <o:p></o:p><br />που κάνανε τα παιδιά στις σκάλες κι εγώ φοβόμουνα<o:p></o:p><br />Πάντα φοβόμουνα <o:p></o:p><br />Όλα τα φοβόμουνα<o:p></o:p><br />Μού ‘μεινε κειμήλιο ένας γκρίζος φόβος.<o:p></o:p><br />Καλύτερα.<o:p></o:p><br />Άσπρα είναι τα άδεια πράματα, τ’ αγίνωτα<o:p></o:p><br />Μια ατευλεύτητη πρόκληση να δώσεις να δώσεις <o:p></o:p><br />να δίνεις συνέχεια <o:p></o:p><br />καντάρια το αίμα <o:p></o:p><br />να περιφέρεται σκιάχτρο <o:p></o:p><br />να φοβερίζει τα παιδιά<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Φυλαχτείτε παιδιά!<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Από την μπόχα τη μιζέρια την τρέλλα μου<o:p></o:p><br />Εμένα δεν με νοιάζει κι αν δεν με πλησιάσει πια κανείς σας<br /><o:p>Εγώ δε χρειάζομαι ανάγκες.<br />Τίποτα δε χρειάζομαι<br />μαθαίνω να είμαι τρελλή βλέπετε<br />κι αυτοί είναι συνήθως αυτάρκεις.</o:p><br />Προπαντών, όμως, μη μου χαμογελάτε<o:p></o:p><br />Τα σκιάζομαι τα σαγόνια σας Κανάγιες!<o:p></o:p><br />Ουρλιάξτε όλοι μαζί<o:p></o:p><br />(<span style="font-style: italic;">Μην το εννοείτε, δεν είναι υποχρεωτικό</span>)<o:p></o:p><br />Φωνάξτε να γεμίσω λίγες τρύπες ακόμη <o:p></o:p><br />από ‘κείνες που αφήνει ο τρόμος<o:p></o:p><br />να κάνετε κι εσείς το κομμάτι σας να πάρω φόρα....<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Μπουρλότο και ΒΟΥΡ!<o:p></o:p><br />κι ας πάνε στο διάβολο και τα ποιήματα<o:p></o:p><br />να ησυχάσω κι εγώ <o:p></o:p><br />να ησυχάσετε κι εσείς<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8694165746998442956?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-9816718976526268772007-04-26T18:03:00.000Z2007-04-29T09:09:11.413ZΠονάω στη μέση<br /><br />Τρεις μέρες εδώ<br />να κοιτάζω κατάματα λόγια-ξυράφια<br />...κι ακόμα δεν τυφλώθηκα<br />δεν κοκκάλιασα να γίνω πέτρα<br />δε γονάτισα να λιώσω<br />ένα δάκρυ αρμυρό...<br /><br />Λιγάκι μούδιασα μόνο<br />και μ' έπιασε η μέση μου.<br /><br />(τόση μοναξιά πώς να τη σηκώσω;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-981671897652626877?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-76343800224627541082007-04-26T17:50:00.002Z2007-04-26T17:51:25.085ZΉρθες. Το σακάκι σου μύριζε σπουργίτι κι αγριεμένη θάλασσα. Απλά ήρθες. Σαν να τέλειωσ’ η Μονόπολη και νά ‘ρθε η ώρα να βγούμε στη γειτονιά με τα ποδήλατα. Τα μάτια με τους χαρταετούς αμολυτούς όλο καλούμπα. Σ’ έφερα στο κουκλόσπιτό μου – έτσι τό ΄χω για να μικραίνω κι άλλο να παίζω κρυφτό με τη Ναταλία, τον ήλιο και τ’ αδέσποτα να μη με πιάνει η φάκα και γίνω τσίχλα σε ξώβεργα και κολλήσω. Έκατσες στο στρογγυλό της καρέκλας κι εγώ σού ΄βγαλα αμέσως τα παιχνίδια μου να σ’αρέσει ένα και να σ’ το χαρίσω ν’ανταλλάξουμε. Να μου δώσεις εσύ μια θέση κάτω από την κόκκινη ομπρέλα σου να κρύβομαι όταν βρέχει πολύ νερό στα μάτια και νά ‘μαι πιο λίγο μόνη μου. Άμα έχω κότσια κάποτε θα ‘ρθω να σε τραβήξω απ’ το μανίκι να ξαναρθείς να παίξουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-7634380022462754108?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-8013311586758062892007-04-26T17:48:00.000Z2007-06-07T12:44:01.578Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Είμαι μια καρικατούρα ξεφτίλα<o:p></o:p><br />Φανοστάτης με σπασμένο το τζάμι<o:p></o:p><br />μέσα υπόγειο κελί μες στο σκατό και τη βρώμα<o:p></o:p><br />το σκυλί να λυσσάει και να σκίζει τα πάντα<o:p></o:p><br />Σικίνου και Φωκίωνος γωνία<o:p></o:p><br />λίγο πριν τα χαράματα<o:p> </o:p><br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Είμαι μια σκύλα γεννημένη<o:p></o:p><br />πετσί και κόκκαλο ξεφτισμένη<o:p></o:p><br />ματωμένη ως το μεδούλι<o:p></o:p><br />με τα λύσσακά μου φαγωμένα<o:p></o:p><br />όρθια να κλαίω έξω στο δρόμο<o:p></o:p><br />Σαββάτο βράδυ να χαχανίζουν οι περαστικοί<o:p></o:p><br />και να μαζεύονται τριγύρω <o:p></o:p><br />κι άλλα σκυλιά για συμπαράσταση<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Είμαι μια κακομοίρα χαζή<o:p></o:p><br />κρυμμένη κατ’ απ’ το τραπέζι<o:p></o:p><br />με το κουζινομάχαιρο στο χέρι<o:p></o:p><br />-άκυρο γιατί μόνο να πέσει θα τ’ αφήσω-<o:p></o:p><br />να φοβάμαι και να κυλιέμαι χάμω σα σκουλίκι <o:p></o:p><br />και να τρέμω<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Αλλά όχι γι’ αυτά. Ξεφτίλα σκύλα και χαζή<o:p></o:p><br />είμαι γιατί πάλι θα βγάλω μόνη μου τα μάτια μου<o:p></o:p><br />δε βαριέσαι θα πω/ δεν πειράζει/ έφταιξα κι εγώ<o:p></o:p><br />θα ρίξω το κεφάλι θα πατήσω την ψυχή με τα τακούνια<o:p></o:p><br />Τετάρτη με ψιλόβροχο <o:p></o:p><br />και πουτάνα πεζοδρόμιου Σόλωνος θα σηκώσω τα πόδια<o:p></o:p><br />και θα στηθώ όπως μου πρέπει ανάσκελα<o:p></o:p><br />να μου τρίψει κάποιος λίγο την κοιλιά<o:p></o:p><br />να κοιμηθώ για να μη νιώθω<o:p></o:p><br />και να με ξ ε κ ά ν ε ι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-801331158675806289?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-81205271517168722002007-04-26T06:56:00.000Z2007-04-26T10:28:54.369Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Ποιά ποιήτρια ρε; <o:p></o:p><br />Πού την είδες;<o:p></o:p><br />Απ΄το πρωί ως το βράδυ αραχτός στην πολυθρόνα<o:p></o:p><br />τσιγάρο στο στόμα και τ' αριστερό στο βρακί<o:p></o:p><br />εφημερίδα-ποτάκι-τσόντα-ποιήματα-μαλακία-τσίχλες<o:p></o:p><br />όλα μαζί σωρός στο βαλτωμένο σου<o:p></o:p><br />άπλυτα παλιόρουχα που βρωμάνε πεταμένα<o:p></o:p><br />Ρούφα ρε! Ρούφα τα όλα ίσα!<o:p></o:p><br />Πεινασμένο μωρό κρεμασμένο σε σάπια ρώγα <o:p></o:p><br />μυξοκλαίει και χέζεται στον ίδιο τόπο <o:p></o:p><br />και δεν ξέρει αύριο <o:p></o:p><br />δεν ξέρει είμαι και θέλω/ γουστάρω κι αγαπάω/<o:p></o:p><br />νιώθω/σκέφτομαι/ νομίζω. <o:p></o:p><br />Τίποτα.<o:p></o:p><br />Ρούφα παλιογλύφτη!<o:p></o:p><br />Έξω την γλώσσα ρε!<o:p></o:p><br />Έξω, να τεντωθεί όσο μπορεί και να ξεράσεις για να νιώσεις. <o:p></o:p><br />Ως το χώμα ως τα παπούτσια μου<o:p></o:p><br />και τη σαπίλα μου κρεμασμένη στο λαιμό χάντρα πλαστική<o:p></o:p><br />και τη μιζέρια μου ανάγλυφη μπροστά σου<o:p></o:p><br />να τη γλύφεις όποτε θες με τα άδεια σου λόγια <o:p></o:p><br />και τα άδεια μάτια κουμπότρυπες παλιού παλτώ<o:p></o:p><br />άδεια ψυχή σαπιοκαραβέλα με τεράστια κατάρτια αναπόφευχτα<o:p></o:p><br />να μασουλάς την ίδια καραμέλα μεγαλείο μου <o:p></o:p><br />να σου λιγδώνει το μυαλό και να σε λιώνει <o:p></o:p><br />φρούτο στο πεζοδρόμιο μέρα λαΐκής<o:p></o:p><br />Ρούφα γαμημένε!<o:p></o:p><br />Ρούφα την ψυχή μου και ρέψου ψευτονόημα. <o:p></o:p><br />Πέτα μια εξυπνάδα παιδί δημοτικού κακότροπο <o:p></o:p><br />κι αγόρασε με/ πούλα με/ μίλησέ με/ ζωοτόμησέ με<o:p></o:p><br />γίνε αρχοντάς μου με το μεγάλο σου κωλοβυθόμετρο σκήπτρο <o:p></o:p><br />να<span style=""> </span>τσιγκλάς να κεντρίζεις και να χτυπάς στην πλάτη<o:p></o:p><br />καλό παιδί η φουκαριάρα κερδίζω τρία κάστανα.<o:p></o:p><br />Ρούφα ό, τι θες και σκύβε! <o:p></o:p><br />Προσκύνα!<o:p></o:p><br />Φίλα την κατουρημένη μου ποδιά ξεφτίλα<o:p></o:p><br />να φανεί με τον κώλο τουρλωμένο η αρχοντιά σου<o:p></o:p><br />και να σου δείξω τί το κάνω το σκήπτρο σου!<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-8120527151716872200?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-14883648643270744462007-04-24T18:04:00.000Z2007-04-25T18:13:11.907Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">...δε μας λυπάται καθόλου η ψυχή μας<o:p></o:p><br />να δίνει για τ’ ανώφελο αποθέματα <o:p></o:p><br />με μόχθο μαζεμένα,<o:p></o:p><br />και πάλι να μας βαζει να τρυγάμε,<o:p></o:p><br />σκλάβοι, το άωρο της γέννησης αμάρτημα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Δε βλέπει φαίνεται που είμαστε <o:p></o:p><br />κρεμάστρες για τις σάρκες μας,<o:p></o:p><br />να περιφέρονται στο δόντι της ζωής,<o:p></o:p><br />στάρι –μυλόπετρα,<o:p></o:p><br />ίσα στην<span style=""> </span>έκβαση της σκόνης.<o:p><br /></o:p><br />Ή να το βλέπει, τρισχειρότερα, <o:p></o:p><br />και νά ‘μαστε λαμπάδες τάμμα<o:p></o:p><br />στο παράλογο, το αβάσταχτο,<o:p></o:p><br />το λίγο το ξύλινό μας πόδι<o:p></o:p><br />ίσα να βαφτιστούμε θήραμα<o:p></o:p><br />στον σκώληκα μαζί και τον Θαυματωρό<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-1488364864327074446?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-68981364611216748552007-04-24T17:59:00.000Z2007-04-26T10:32:35.473Z<p class="MsoNormal"><b style=""><span style="color: rgb(51, 0, 0);" lang="EL"><br /></span></b><span style="" lang="EL">Βουνό πληροφορίας κλεισμένο <o:p></o:p><br />σ’απομονωτήρια χρήσης οικιακής<o:p></o:p><br />Δε θα τους πω αποχωρητήρια ακόμη<o:p></o:p><br />τους νέους σου βωμούς.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p><span style="font-style: italic;">Το γένος της απομόνωσης.</span><o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Κατακλύζονται τα σύρματα <o:p></o:p><br />με τις<span style=""> </span>χιλιάδες- <span style=""> </span>με τα εκατομύρια....<o:p></o:p><br />Δίκτυα δισέγγονα<span style=""> </span>μεταμοντέρνας αγοραφοβίας.<o:p></o:p><br />Δεν θα τα πω κελιά τα νέα σου παλάτια.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p><span style="font-style: italic;">Το γένος της αποξένωσης.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Οι χειραψίες πέφτουν καταγής.<o:p></o:p><br />Τηλεπαθητικές οι επαφές<span style=""> </span>σχεδόν<o:p></o:p><br />για να κρύβονται όσον μπορούν<span style=""> </span>τα μάτια<o:p></o:p><br />Δε θα τους πω ασπίδες τους νέους σου καθρέφτες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p><span style="font-style: italic;">Το γένος της αποσιώπησης.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Έκανες την αυτοκαταστροφή σου<o:p></o:p><br />είδος προστατευόμενο.<o:p></o:p><br />Ανθρώπινο δικαίωμα προς πώληση <o:p></o:p><br />σε μονάδα συσκευή ηλεκτρονική.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p><span style="font-style: italic;">Το γένος της ψυχρότητας.</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Εσύ αν θέλεις κλείσου εκεί<o:p></o:p><br />-στη νέα σου Εδέμ<o:p></o:p><br />κι ας είναι Γολγοθάς που δεν τον βλέπεις<o:p></o:p><br />(πότε σώθηκε κανείς χωρίς να θέλει;).<o:p></o:p><br />Να συναντάς εκεί, με ραντεβού,<o:p></o:p><br />το τελικό προϊόν του πολιτισμού σου<o:p></o:p><br />και να παραλαμβάνεις της μοναξιάς <o:p></o:p><br />την υποχρέωση που κέρδισες.<o:p> </o:p><br /></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Εγώ σε θέλω μπρος μου πλάσμα ατόφιο<o:p></o:p><br />κι αν δεν μπορείς χάσου καλύτερα.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-6898136461121674855?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-3382363846339261732007-04-24T17:55:00.000Z2007-06-07T12:46:42.233Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Κατά το πάπλωμά του <o:p></o:p><br />άπλωνε τα ποδάρια<o:p></o:p><br />κι όσο γινότανε λιανά.<o:p></o:p><span style=""></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><span style=""></span>Κατά τη λίγη κατοχή<o:p></o:p><br />άπλωνε λίγο νου <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Πολύ αργότερα φάνηκε<o:p></o:p><br />πως για να ζήσεις λιγοστάκι <o:p></o:p><br />πρέπει να κάνεις τον καμπόσο.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-338236384633926173?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-25567932451493104842007-04-24T12:22:00.000Z2007-04-28T00:35:55.472Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Υπάρχω ύπαρξη συσσίφεια.<o:p></o:p><br />Στρόβιλος ατέρμονος μέχρι το μαύρο,<o:p></o:p><br />ν’ανασκαλεύω τα ίδια αδιέξοδα<o:p></o:p><br />που από μικρή έχω ντυθεί.<o:p></o:p><br />Κλαίγοντας την ίδια φρίκη, <o:p></o:p><br />ανασαίνοντας τον ίδιο πόνο,<o:p></o:p><br />μασουλώντας το ίδιο το σώψυχό μου τ’άδειο<o:p></o:p><br />κάθε γαμημένο πρωί.<span style=""> </span><span style=""> </span>Κύκλος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p><br />Το είναι μου όλο μια χούφτα χώμα.<o:p></o:p><br />Σκόνη που τη γεννά το σώμα μου <span style=""> </span>εκείνο<o:p></o:p><br />που από την πρώτη μου στιγμή το ζώθηκα κελί.<o:p></o:p><br />Που φυτρώνει από το δέρμα μου, <o:p></o:p><br />που ξεπετιέται απ’ την ανάσα μου, <o:p></o:p><br />που απ’ τον ιδρώτα του ίδιου μου του κόπου ξεγεννιέται<o:p></o:p><br />παραφυλώντας να με λιώσει. Να πάρει σειρά<o:p></o:p><br />του επόμενου η κωλοσκόνη.<span style=""> </span>Κι άλλος κύκλος.<span style=""> </span><o:p><br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p><br />Όχι, που νόμισα ότι θα κάνω ντου και θα γλυτώσω!<o:p></o:p><br />Κύκλος η ύπαρξή μου, κύκλος κι η καταδίκη μου.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-2556793245149310484?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-47719582095441985962007-04-22T18:27:00.000Z2007-04-22T18:33:18.925ZΠόσο χαριτωμένα σπάζει ένα πόδι;<br />ή χέρι; ή άλλο κόκκαλο;<br />Και πόσο τακτικά ξαναχτίζεται<br />κι αντέχει πέρα από το θάνατο<br />ν' αγκαλιάζει το κάταγμά του αυτό και να υπάρχει;<br /><br />Αυτό το λέω για σας τους αγαπητικούς!<br />Πόσες αγάπες να ξεθάβει τάχα ένας αρχαιολόγος;<br />ή σκύλος; ή άλλο σκάψιμο;<br />Και πόσο πιο έυκολα, με δύο λέξεις,<br />ραγίζει μια αγάπη από 'να παλιοκόκκαλο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-4771958209544198596?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1169245285330924692007-01-19T22:17:00.000Z2007-01-19T22:21:25.346Z<p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Σου έκλεβα τα τσιγάρα σου τα βράδια που κοιμόσουν. <o:p></o:p><br />Το ήξερες; <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p></o:p>Τα μεσημέρια φόραγα τις γραββάτες σου <o:p></o:p><br />και κοιταζόμουν στον καθρέφτη σου γελώντας.<o:p></o:p><br />Έπαιρνα και τη θέση σου στο κρεββάτι<o:p></o:p><br />και κοιτούσα τηλεόραση αγκαλιά με ‘κείνο <o:p></o:p><br />το μελάτο μαξιλάρι σου που μύριζε <o:p></o:p><br />ανάπαυλα και τελευταία ροφηξιά ημέρας.<o:p></o:p><br />Περίμενα με χαρά πότε θα λείπεις <o:p></o:p><br />για να κρατώ εγώ την κεντρική του καναπέ ισχύ<o:p></o:p><br />και ναν’ δικό μου όλο το πιλοτήριο της δειλινής αναψυχής.<o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL">Τώρα, <o:p></o:p><br />μ’ όλη την άνεση να ξαπλώνω στους καναπέδες <o:p></o:p><br />κρατώντας τις χειριστήριες επιλογές δικές μου<o:p></o:p><br />σκέφτομαι τί καλά νά ‘μενα από τσιγάρα ένα βράδυ,<o:p></o:p><br />και ζωσμένη τη γαλάζια σου ανοχή γραββάτα,<br /></span><span style="" lang="EL">να ‘ρχόμουν </span><span style="" lang="EL">να σου κλέψω κανα δυο...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EL"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116924528533092469?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1168766177857988102007-01-14T09:15:00.000Z2007-01-14T09:23:21.650ZΔεν έχω μάνα πατέρα παιδί αδέλφια.<br />Είχα.<br />Τα παράτησα.<br />Για να γυρίσω τάχα επιτυχημένη<br />φορώντας στο λαιμό τις πληρωμές,<br />ιδρώτες πελατών απ’ τα μπουρδέλα,<br />και χαμόγελα ναρκωτικά σκουλαρίκια<br />τριγύρω στα βλέφαρα να τυφλώνομαι πρώτη εγώ<br />και να μη θυμάμαι<br />να γουστάρω.<br />Για να μπορούμε έτσι μαζί και καλύτερα χώρια.<br /><br />Τούτη τη σαπίλα δεδουλευμένη κι ακριβοπληρωμένη,<br />μ’όλο τον φόβο της πολυβόλου μοναξιάς,<br />τη δώρισα με κόκκινη καλλυντική κορδέλα<br />στον πυρήνα που με πέταξε απροσάρμοστο νόθο<br />και τώρα δεν τους βλέπω.<br /><br />Με τί μάτια να σε δω πατέρα;<br />Με τί χερια να σε πάρω αγκαλιά παιδί μου;<br />Με τί ανάστημα ν’ανέβω τα σκαλιά<br />της σφουγγαρίστρας σου μανούλα;<br /><br />Και στα πιο ψηλά<br />και στα πιο χαμηλά κουφώματα<br />βρίσκει η καρδιά μου.<br />Και το κεφάλι μου λιωμένο<br />σε μια βαθιά υπόκλιση κωλοφεράντζα,<br />να χάσκει το τρύπιο μου,<br />βρίσκει παντού.<br />Σε ταβάνια φιλιά υποχρεώσεις και ψέμματα.<br /><br />Για να γίνω σαν και σας<br />όπως σας νόμισα.<br />Αλλά είχα αγοράσει χαλασμένο φιλμ φωτογραφίας καραμέλα<br />απ’ το περίπτερο που τό ‘χε δει ήδη πολλά καντάρια παραμόρφωση<br />και χάθηκα στον δρόμο, ή στη σελήνη γυαλιστερή πόρτα ορθάκλειστη,<br />ή στα μαγνητικά νέον που εκπέμπουν οι βιτρίνες.<br /><br />Για να γίνω αλλιώτικη όπως νόμισα.<br />Για να έχω κάτι παραπάνω.<br />Για να μπορώ κάτι περισσότερο.<br />Για να αξίζω μιαν υπεραξία πιο γαλανή<br />να μη λυπάμαι που ποτέ δεν είδα κόκκινο.<br /><br />Για να παίξουμε μαζί το μόνο παιχνίδι που μου μάθατε<br />με τις διακρίσεις να σφίγγουν τους καρπούς μου χειροπέδες<br />και τις πολυτελείς μου αξιώσεις<br />να με γαμάνε αλύπητα στο στέρνο.<br /><br />....και πουλήθηκα μάνα....<br />Με το ίδιο πωλητήριο. Το δικό μας λέω. Το οικογενειακό μας.<br /><br />Για να μάθω καλά την τέχνη σου<br />να τρώω το κενό μου σουβλάκι στο κρεββάτι<br />κοιτώντας παραπληροφόρηση πισωκολλητό ως τις έντεκα<br />κι ύστερα να το βάζω στην πόρτα να διώχνει τα όνειρα.<br /><br />Μονο τέτοια φετίχ έμαθα να παίζω<br />κερδίζοντας παρτίδες αδιάκοπες μέχρι να σε σκίσω<br />στο παιχνίδι σου το ίδιο και να μείνω ανάπηρη και να μή σ’ έχω.<br /><br />Με τι μάτια νά ‘ρθω να σ’ αγκαλιάσω, τώρα<br />που τα πούλησα και πήρα κάλτσες δίχτυα των βημάτων μου<br />να δένουν την τιμή μου στο κατάρτι του κέρδους;<br /><br />Δεν έχω μάνα<br />πατέρα παιδί αδελφή αδελφό<br />Αδελφέ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116876617785798810?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1168753284263868812007-01-14T05:34:00.000Z2007-01-14T09:33:22.746Z<em>"Μωρά που κλαίνε στις κώχες των ματιών οι θλίψεις "</em><br /><br />[...]<br /><br /><em>"Και όσο θα σας μιλώ </em><br /><em>τα μάτια μου θα είναι η αλήθεια των χεριών μου."</em><br /><br /><div align="right">Από το <strong>Εύκολες Μαργαρίτες</strong> της Ιωάννας Γ., <a href="http://iwannagkarosi.blogspot.com/">http://iwannagkarosi.blogspot.com/</a> </div><br />Γιατί είμαστε και στην ενοχή και στην θλίψη<br />και στον τραυματισμό αυτόχειρες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116875328426386881?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1168671802740340242007-01-13T06:59:00.000Z2007-01-13T07:03:22.766ZΔεν κατάλαβα πώς ακριβώς εξαϋλώθηκε<br />ολόκληρο προσχεδιασμένο μέλλον.<br />Από μια τυχαία συγκυρία ξεκινάνε πάντοτε τα δράματα.<br />Όχι ότι έχει ανάγκη από συνθήκες το μοιραίο,<br />δεν συνθηκολογούν οι δήμιοι.<br />Οι δήμιοι εκτελούν.<br />Όνειρα, ελπίδες, μέρες...<br />Ώσπου να μείνουμε σωστά κουφάρια<br />έτοιμα για συγκομιδή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116867180274034024?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1168667952883005422007-01-13T05:49:00.000Z2007-01-13T05:59:12.910ZΕίναι δυνατοί οι Σωτήρες μας.<br />Δυνατοί και ακατάπαυστοι<br />Σαν τους χτύπους της καρδιάς μας<br />Σαν τον κρότο των όπλων τους τη νύχτα<br /><br />Μας σώζουν<br />Από τη φρίκη των τυράννων μας<br />Από τη φοβέρα της θρησκείας μας<br />Από τον σκοτεινό λαβύρινθο της σκέψης μας.<br /><br />Μας απελευθερώνουν<br />Απο το μαρτύριο της ελευθερίας<br />Που είναι βάρος ασήκωτο ευθύνης<br />Στους ώμους των σκλαβωμένων μας κορμιών<br /><br />Εξαγνίζουν<br />Το χυμένο αίμα<br />Των αδικοσκοτωμένων αδελφών μας<br />Με νέους φόνους. Δίκαιους.<br /><br />Αποκαθιστούν την τάξη<br />Με τα ακάθεκτα στερρά τσεκούρια τους<br />Που δεν παύουν αν δε δουν αίμα στα μάτια των παιδιών<br />Που δεν ξαποσταίνουν αν δεν γευτούν ικεσία στο χώμα των αυλών<br />Που δεν χορταίνουν αν δε νιώσουν παράλυση στο μπράτσο της αγχόνης.<br /><br />Κι έτσι υπάρχουμε ανέμελοι πια και ασφαλείς<br />Στη σκια των λυτρωτών μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116866795288300542?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1168635177164613632007-01-12T19:23:00.000Z2007-01-12T20:52:57.203ZΠοτέ ως τώρα δε με λυπήθηκε<br />να αφήσει τους φόβους μου ανεκπλήρωτους<br />και τις ελπίδες μου αχρέωτες.<br />Είναι αναπόφευκτα συνεπής η τοκογλύφος ενοχή μου.<br />Απανταχού επιβλέπουσα μεγάλη αδελφή, <br />προσημειώνει μία μία τις ευθυμίες μου.<br />Νά'ναι ακριβές το μερίδιο της χαράς<br />που θα σφραγίσει όταν θα έρθει η ώρα.<br />Της προσκομίζω τους τόκους των στιγμών μου,<br />κι αυτές πια, στείρες μανάδες τιμωρίες,<br />σουλατσαίρνουν σε ενθύμια και φωτογραφίες.<br />Ό, τι κι αν της πληρώσω γυρίζει πίσω<br />συναλαγματική αδειασείστου αμφιβολίας.<br />Αχόρταγη εξαϋλώνει με την ίδια μου την επιμονή<br />κάθε νύχτα έναν λόγο ύπαρξης οψίφυγο,<br />αλγοριθμώντας τον σε κάποια λογική επιταγή.<br />Εκδικούμενη φαντάζομαι και τις δικές της επενδύσεις<br />που δεν ολοκληρώθηκαν να γίνουν πένθη ενήλικα.<br /><br />Δεν ξέρει πως τα διψώ πια<br />τα διαμαρτυρημένα της δαγκώματα.<br />Πως πια την περιμένω<br />να διεκδικήσει τις αποναρκωμένες ώρες μου .<br />Είναι μεγάλη παρηγόρια η καταδίωξή της.<br />Όπως όλοι οι πόνοι που νομίζουμε πως μας γλυτώνουν απ' τη λήθη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116863517716461363?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1167539601771663092006-12-31T04:25:00.000Z2006-12-31T04:33:21.793ZΣατισμένη η στιγμή ακινητοποιείται σαν να πιάστηκε σε<br />δίχτυα φωτογραφικού φακού. Ο τοίχος την ακολουθεί,<br />αφοπλισμένος κι αυτός, υποχωρώντας σε μια βαθιά<br />υπόκλιση. Το φως σκοντάφτει στα πιο ψηλά κυρτά και<br />στις κορφές και κοκκαλώνει- μάτια ζαρκάδια εθνικής οδού.<br />Τίποτε δεν κινείται. Όλα<br />- κι η επιφύλαξη ακόμη-<br />στημένα σ' επιφυλακή.<br /><br /><br />Λογικό.<br />Πού ακούστηκε να κοιμούνται οι άγγελοι<br />στα χέρια των ανθρώπων;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116753960177166309?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1165886602344925262006-12-12T00:34:00.000Z2006-12-12T01:38:15.370ZΤης απουσίας τα δύο άκρα εν χορώ...<br />Άκρες του μίτου σου, Αριάδνη, που εκκρεμούν.<br />Ίδια φορτία, ίδιο βάρος,<br />κοινή η θλίψη της απώθησης που τες βαραίνει.<br /><br />Οι πόλοι κοινωνούν νυκτίως<br />με σιωπηλές φωνές ηλεκτρικές<br />και λογιών απρόσωπα πλήκτρα.<br /><br />Η μόνη που θυμάμαι μυρωδιά<br />είναι στην πίκρα του τελευταίου μου τσιγάρου.<br />Η μόνη γεύση ένα αντίο αρμυρό<br />ίδρως απόκοσμος μιας μάνας παρουσίας που απέπνευσε.<br />Απόμακρη της ελπίδας η ακατέργαστη κραυγή.<br /><br />Καλύτερα να μας άφηνες<br />να χαθούμε απ' την αρχή, Κυρά,<br />παρά που με τέτοιες ανεκλπήρωτες ελπίδες μας βασάνισες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116588660234492526?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1165883663859770432006-12-12T00:19:00.000Z2006-12-12T00:34:23.873ZΤο ποίημα αυτό το έγραψε κάποιος άλλος όχι εγώ. Είχα την τύχη να το διαβάσω απόψε. Είναι σε πολύ αρχικό στάδιο ακόμη αλλά μου άρεσε πολύ η συνειρμική κλωστή του κι έτσι το παραθέττω:<br /><br />48<br /><br />Περίεργο πράγμα!<br />Πιάσαμε τα δύο άκρα και τα 'χουμε ξεχειλώσει<br />Απο τη μια η απουσία-απο την άλλη, ξανά η απουσία!<br /><br />Περίεργο πράγμα!<br />Δεν είναι καλό ή κακό -είναι απλά περίεργο...<br />Μα μέσα στην αμφιβολία του-γιατί φυσάει στραβά;<br />Να τος και ο Κρόνος ήρθε να μας το δείξει-<br />Το δις σοφέ μου άμοιρε τι σου ρθε να το κάνεις;<br /><br />Συγνώμη κε Shroedinger μα δεν ξέρω τι κάνει η γάτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116588366385977043?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1163114883285665262006-11-09T23:26:00.000Z2006-11-09T23:28:03.286ZΠέτρινο λιόγερμα γυρνά πεισματικά την πλάτη<br />συλλογώντας το υπερπέραν.<br />Η καταδίκη του να πατά με τα καπούλια<br />μικρή πράσινη χαράδρα περασμένα τα εξήντα<br />-λίγο μετά το άνθος της ηλικίας της.<br /><br />Μικρή πράσινη χαράδρα εξήντα δυο χρονώ.<br />Να μπορούσα να σε υιοθετήσω μάνα.<br />Να σε στείλω στο βράχο να θηλάσεις Καρυάτιδες.<br />Να σε στείλω στο λόφο να χωρίσεις ντουβάρια.<br /><br />Και κουρασμένη μια Κυριακή του καθισιού<br />ν’ απλωθείς στον πρόναο Βασιλικής με τρούλο.<br /><br />Να μάθεις τον πιστό Άμισο και Μυκήνες.<br />Να μάθεις τον αυλόγυρο βρούβα και σάψυχο<br />και το χορτάρι ασπάλαθο, άψινθο, μοσχοκάρφι.<br /><br />Με θυγατέρες κίονες κι εγγόνια σου τις νύμφες<br />μικρή πράσινη χαράδρα μητέρα των ετών<br />με το μουρμουρητό νανούρισμά σου<br /><br />να γεφυρώνεις ανθρώπων χαλάσματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116311488328566526?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1163114756880478072006-11-09T23:24:00.000Z2006-11-09T23:25:56.893ZΟ Καρυωτάκης<br />Αυτόχειρας στην Πρέβεζα<br />-ιδανικός ή όχι-<br />γλύτωσε κάπως τη φθορά τουλάχιστον.<br /><br />Εγώ ανίκανη<br />για τέτοιες πράξεις θαρραλέες<br />την κοιτώ κάθε πρωί κατάματα.<br /><br />Πώς δε βαστά η ψυχή<br />να μη βαστούν τα πόδια.<br />Να ‘χε φιλότιμο κι ο χρόνος<br />θα κούρδιζε την ώρα<br /><br />αρχύτερα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116311475688047807?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1160454817494844232006-10-10T04:31:00.000Z2006-10-10T04:33:37.713ZΠολύ παραπονεμένο το τελευταίο γράμμα σου.<br />Σας έχει παρατημένους, λες, η μάνα σας πατρίδα.<br /><br />Δέκα χρόνια πεθαμένος ο πατέρας σου<br />καντήλι από το χέρι σου δεν είδε.<br />Για τη μάνα σου να μη φοβάσαι,<br />εκείνη δεν ξεχνάει.<br />Εσύ θέλει να τη θυμηθείς.<br />Το ‘χει καημό να δει τον έγγονά της.<br />Να τον πάρει στο γόνα, λέει, κι ας πεθάνει.<br /><br />Ο Σύλλογος μαζεύει παλιοπράματα<br />- θα κάνουν λαογραφικό.<br />Δώσαμε τη ρόκα της γιαγιάς σου.<br /><br />Δε βαριέσαι! Ποιος θυμάται τη γριά<br />και ποιος τη ρόκα της….<br /><br />Το κτήμα πουλήθηκε όπως παρήγγειλες.<br />Στη θέση του σπιτιού θα μπει ξενοδοχείο.<br />Μα ποιος το θυμάται τούτο το νησί;<br /><br />Για την πατρίδα δεν ξέρω να σου πω,<br />αυτά είναι ζητήματα δικά σας.<br /><br />Για ό,τι άλλο θέλεις γράψε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116045481749484423?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1160192352580665162006-10-07T03:28:00.000Z2006-10-07T03:39:12.590ZΚι έτσι τελείωσα-<br />κι έτσι τελειώσαμε.<br />Δεν το κατάλαβα το πώς<br />- μη με ρωτήσεις...<br /><br />Από μια σπόντα<br />ένα τίναγμα αγάπης γιοματάρι<br />που δε θελήσαμε να το κρατήσουμε στον ώμο<br /><br />...ή από μια δαγκωματιά φιδιού<br />σ' ενός μας κόρφο;<br /><br />Δεν το μπορώ να σ' αγαπώ και να μη φταίω<br />-δεν το μπορώ να σ αγαπώ...<br /><br />Έτσι τελειώσαμε-<br />ο κόσμος όλος γκρίζος για να μοιάζω,<br />κι όπως φωτίζω την ψυχή σου σκοτεινιάζω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116019235258066516?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1160191546634661122006-10-07T03:23:00.000Z2006-10-07T03:25:46.653ZΗ ουσία βράστηκε σιρόπι δεόντως περιχυμένου μπακλαβά<br />Η γωνία το εμβλημά μας!!!<br />Κάνεις να την δαγκώσεις και πασαλίβεσαι...<br />Ηρθε κι η Κουλτούρα<br />να κανει καριέρα στο παλκοσένικο τραγουδώντας τσιφτετέλια<br />Για περαστεεεεε!!!<br /><br />Κι όμως η μόδα δεν ειναι αυτοσκοπός<br />–αλλάξανε τα πλάνα της.<br />‘Εχει γινει κονσοματζού στην εθνική και τα μαζεύει...<br />Ας όψεται ο εφευρέτης της σόμπας πού ‘φτιαξε το μπουρί.<br /><br />«Το χαβαλέ δεν είναι μόνο φασαρία»<br />Ούτε το Χίλτον εγινε φοιτητική εστία<br />αλλά δεν το παρατήρησε κανείς...<br /><br />Μπαγάσα ανθρωπάκο<br />Έκανες τη χολή σου άρωμα και την πουλάς τοις μετρητοίς!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-116019154663466112?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1156190998854704502006-08-21T20:07:00.000Z2006-08-21T20:21:11.003ZΠάνω στο ποίημα 33 Στροφές του Αλέξη Σταμάτη<br /><br />33 στροφές γυρίζω<br />και ηχώ το φιλί σου ένα κοκκάλινο σμάλτο<br /><br />Η πλάι μου ανάσα η πιο βαθιά<br />ανοίγει θρύψαλα το σώμα<br />και στάζει κάπου χούφτες νιότη.<br /><br />Μεμιάς η ηλικία φανερώνεται<br />και φωτιά, πολλή φωτιά...<br />Ψυχής απόπλους ένα κατακαλόκαιρο.<br /><br />33 ζεϊμπέκικες στροφές<br />και μια δεκαετία απωλεσθείσα<br />να ταράζει το βαλτωμένο μου<br /><br />Ανάστατα τα χάδια στροβιλίζουν το μυαλό<br />Ανάστατα τα μάτια- απ'τον πάτο της εικόνας<br />22 χρονιές με σημαδεύουν<br /><br />Η πλαγινή σου ανάγκη<br />βελόνα στροφομέτρησης<br />δαγκώνει το λαιμό της λογικής...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115619099885470450?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1155563943100528212006-08-14T13:57:00.000Z2006-08-14T13:59:03.100ZΔεν είμαι ούτε της ποίησης ούτε του έρωτα.<br />Της ζωής είμαι λιγοστάκι και φοβάμαι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115556394310052821?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1155563841412273922006-08-14T13:51:00.000Z2006-08-21T21:02:20.656Z...κι εγώ η άδεια η λίγη<br />νόμισα πως το καταφύγιο<br />θά 'ναι ο έρωτας<br />είτε και η νιότη<br />όταν τα βρήκα<br />το πρωί στο μαξιλάρι μου<br />μαζί τα δυό<br />κλειστά στο μονοκοτυλήδονό τους<br />τί απελπισία τότε<br />να καταλάβω - αργά-<br />πως δεν τ'αντέχει αυτά<br />το τζούφιο μου κουφάρι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115556384141227392?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1155563476693471152006-08-14T13:39:00.000Z2006-08-21T20:06:36.893ZΚαι τώρα τί κάνουμε;<br /><br />Έζησε η μάνα... δόξα Σου μεγάλη!<br />Μόνο που δεν μου είπες<br />πώς τώρα να πλεύσω<br />με τόση λίγη που μου άφησες ψυχή.<br /><br />Να 'ταν κι ο γιαλός λίγο στραβός<br />τουλάχιστον- να μην ντρεπόμουνα<br />το λίγο που ξανοίχτηκε<br />από του βάθους μου τ'απέραντο κενό.<br /><br />Στο από πριν έτσι που χάθηκα<br />δεν έχει δρόμο για μισεμό.<br />Στραβά αρμενίζω- έχεις Εσύ...<br />Μονάχα εγώ δεν έχω...<br /><br />Απ'έξω καρυδότσουφλα και μέσα<br />τσίχλες μέντα πλαστική και λίγο χιόνι...<br />Ό,τι έμεινε για να θυμίζει<br />πως ήμουνα κι εγώ παιδί-<br /><br />το μυστικό μου ενός ανθρώπου<br />που γεννήθηκε και ξέχασε να ζήσει.<br />Καλή της σιωπής Σου η νηνεμία<br />αλλά στείλε και κανένα μικροπρόβλημα,<br />έτσι για φάρο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115556347669347115?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1151538866068273822006-06-28T23:33:00.000Z2006-08-14T14:06:20.610ZΣκηνή Α΄<br />Νά 'μαστε στ'ασανσέρ και να με ρωτάς για το κραγιόν σου.<br />Είκοσι λεπτά συζήτηση για το νερό και τον αέρα<br />μ'έναν γιατρουδάκο τσιλιβήθρα κι ύστερα πάμε για καφέ.<br />Καιρό έχει να βρέξει.<br /><br />Σκηνή Β΄<br />Να σε βρίσκω ξαπλωμένη στον καναπέ καταμεσήμερο,<br />με τη λιακάδα ξιφολόγχη στο δόξα πατρί και να σου φέρνω<br />υποβρύχιο στο δίσκο. Δεν θυμάμαι ακριβώς<br />πόση ώρα έκατσα να σε κοιτάζω. Πόσο σ'αγαπάω και δεν θέλω να σ'το πω.<br /><br />Σκηνή Γ΄<br />Ένα δάκρυ μολυβένιο να με πνίγει μ'επίκεντρο τα μάτια σου. Να μη φτάιω εγώ<br />κι όμως να ν'απολογούμαι σ'ανάσα και φωνή μηχανικά.<br />Να σε γυρεύω διψασμένη,από καρδιάς, και να μου δείχνεις τοίχο<br />μασουλώντας το γάμο μιας ξαδέρφης. Ο φόβος μου χορεύει μπάλο στο ταβάνι.<br /><br />Σκηνή Δ΄<br />Με την ψυχή στο στόμα- δεν ξέρω πόση ώρα περιμένω.<br />Η γλώσσα κολλάει στον ουρανίσκο. Ψάχνω απ'το παράθυρο να βρω<br />κανέναν γλάρο για αντίδραση. Κάπου έχουν ανοίξει ραδιόφωνο<br />κι η θάλασσα είναι μακριά. Εξ' άλλου αποκλείονται τα θαύματα.<br /><br />Σκηνή Ε΄<br />Έχει απέλθει από νωρίς ομήγυρις σχηματισμένη τσίρκο με πρωτοστάτη<br />έναν καύσωνα χαβά στην κεφαλή μου. Εσύ σε πρώτο πλάνο να παλεύεις<br />κοιμησμένη για μια μπουκιά ζωή, κι εγώ ανίκανη απ'έξω να κερνάω τους καφέδες.<br />Δεν προλάβαμε να κλάψουμε μαζί και τώρα δεν ξέρω αν ξυπνήσεις.<br />Τουλάχιστον ας έβρεχε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115153886606827382?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150838025577601742006-06-20T21:12:00.000Z2006-06-26T08:55:36.096ZΓια τον Βασίλη.<br /><br />Ο ποιητής Βασίλειος,<br />ενώπιον ολομελούς της Ακαδημίας,<br />ευκόλως απαρνήθηκε<br />της δόξης την πορφύρα.<br /><br />Ήξερε βέβαια<br />που ήταν άδεια αυτά τα λόγια.<br />Πολύ εύκολα βρίσκονταν<br />οι πορφύρες και οι δάφνες<br />σ'αυτή την ακαδημία<br />αν το επιθυμούσε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115083802557760174?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150759406524945242006-06-19T23:21:00.000Z2006-06-19T23:23:26.540ZΠατρίδα μου σε ψάχνω<br />σαν καταραμένη.<br />Παντού είμαι δική σου,<br />στην αγκαλιά σου ξένη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115075940652494524?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150746014208853992006-06-19T19:38:00.000Z2006-06-19T21:31:40.636ZKι ο Οδυσσέας,<br />που τόσο πάσχισε<br />για τους βωμούς και τις εστίες<br />της Ιθάκης,<br />έμεινε στην Ιστορία<br />για μια του ατιμία.<br /><br />Τέτοια είν' η ράτσα μας.<br />Γι'αυτό βρεθήκαμε, αιώνες μετά,<br />αντί θεών<br />να λατρεύουμε Κύκλωπες<br />και ξόανα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115074601420885399?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150567313009756452006-06-17T17:55:00.000Z2006-08-21T21:04:31.570Zcoda<br /><br />Στο από πριν χαμένο επιμένοντας<br /><br />Στην ασήμαντη έλλαμψη της σπίθας<br />από τη μακρινή γιορτή<br />σε μια λύση δακρύων<br />επιστρέφει στο ύψος του ο κόσμος<br /><br />Όλες οι πόλεις του πλανήτη<br />έχουν το ίδιο πρόσωπο<br />καθώς η νύχτα προσγειώνεται στ' αεροδρόμια<br />την ώρα που επιτετραμένοι, ναυτικοί<br />και τρομοκράτες<br />εξαργυρώνουνε συνάλλαγμα και θάνατο<br />για βουλιαγμένους θεατές μπρος σε οθόνες<br />των ενυδρείων που σαρώνουν τα ηλεκτρόνια<br /><br />Στου πυροβολισμού τη λάμψη όπως στο γόνατο<br />γράφεται και το ποίημα<br />όταν αιμόφυρτος ο ανήλικος έρωτας<br />ρίχνεται τα μεσάνυχτα στων κοριτσιών τον ύπνο<br /><br />Στο από πριν χαμένο επιμένοντας.<br /><br />Ποίημα του Γιώργου Μίχου, που βρήκα στον Λογόκηπο. Απαντώντας του έγραψα-<br /><br />Σε μια λύση δακρύων<br />κρύφτηκε πεταλούδα<br /><br />πολύ αργότερα<br />όταν πρασίνισαν πια τα νερά<br />τεντώνοντας νήπιες ακόμη φτερούγες<br />πέταξε<br /><br />και στα πράσινα νερά της έλλειψης<br />έγινε φως<br />ουράνιο τόξο<br />και γιορτή<br /><br />έτσι ο απόπλους<br />Μνήμης της Πρώτης...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115056731300975645?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150142505181057162006-06-12T19:59:00.000Z2006-06-12T20:01:45.180ZΑν ήμουνα<br />πεταλούδα,<br />Ευτυχία!<br />Να ζήσω τα<br />άνθη μόνο.<br />Αχ! που δεν<br />είμαι όμως,<br />κι είδα χώμα<br />λάσπη αίμα<br />Πόλεμο._<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115014250518105716?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150142251054117722006-06-12T19:51:00.000Z2006-06-12T19:59:15.230ZΔεν ήτανε παράξενο που είπες πια νησάφι.<br />Αναμενόμενο να φύγεις-<br />και τόσο που άντεξες ήταν πολύ.<br />Δύσκολοι καιροί για ευαισθησίες.<br /><br />Κάτι οι καιροί - κάτι το ρέμα - έλειπα κι εγώ...<br />Όχι. Δεν ήταν διόλου παράξενο.<br /><br />Όταν το πρωί χαιρετηθήκαμε<br />απολύτως το εννοούσα<br />το χαμόγελό μου.<br /><br />Αργότερα,<br />τ΄απόβραδο,<br />ξύπνησε στο μυαλό μου<br />εκείνος ο σχολικός Καβάφης<br />σέρνωντας φαντάσματα ρημαγμένης πόλης<br />κι άδειας αλάνας με γκρεμό...<br /><br />Καλά να φύγεις.<br />Μ' αν είν' η ίδια κακουχία;<br /><br />Μάλλον ειν' αργά για να σου πω<br />να φυλαχτείς.<br />Μόνο που σκέφτομαι<br />πώς θα γυρίσεις έτσι μόνη<br />μεταμεσονυχτίως...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115014225105411772?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150141813218227822006-06-12T19:38:00.000Z2006-06-12T19:50:13.230ZΤης πατρίδας μου η σημαία<br />έχει χρώμα γαλανό.<br />Της πατρίδας μου η σημαία<br />πάντα κρέμεται ακμαία<br />από αιμόφυρτο σταυρό.<br />Της πατρίδας μου η σημαία<br />έχει χρώμα γαλανό.<br /><br />Της πατρίδας μου το πάθος<br />ένας τολμηρός αφρός.<br />Της πατρίδας μου το πάθος<br />συγκεντρώθηκε από λάθος<br />στου ανέμου το "εμπρός!"<br />Της πατρίδας μου το πάθος<br />ένας τολμηρός αφρός.<br /><br />Της πατρίδας το καράβι<br />είν' της λευτεριάς ο Μίδας.<br />Της πατρίδας το καράβι<br />που κουρσέψαμε οι σκλάβοι<br />ακυβέρνητοι ελπίδας.<br />Της πατρίδας το καράβι<br />είν' της λευτεριάς ο Μίδας.<br /><br />Της πατρίδας μου η σημαία<br />νεκροσέντονο θαρρώ.<br />Της πατρίδας μου η σημαία<br />πόσο θα ταίριαζε ωραία<br />στης κηδείας τον χορό.<br />Της πατρίδας μου η σημαία<br />νεκροσέντονο θαρρώ.<br /><br />Μα της πατρίδας η αγάπη<br />σε πονά σαν την πετάς.<br />Μα της πατρίδας η αγάπη<br />κρύβεται χέρσα στο χωράφι<br />κι όχι πια στο "επί τάς".<br />Μα της πατρίδας η αγάπη<br />σε πονά σαν την πετάς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115014181321822782?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150141025159915632006-06-12T19:34:00.000Z2006-06-12T19:37:05.160ZΗ Τέχνη είναι καθρέφτης της ζωής.<br /><br />Αυτό ακριβώς!<br />Για να ιδωθεί καλά<br />πρέπει η ζωή να κοκκαλώσει<br />και να προσηλωθεί στην ψεύτικη εικόνα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115014102515991563?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150140750955818812006-06-12T19:26:00.000Z2006-08-21T21:06:33.800ZΤούτη η άμμος<br />που αγκάλιασε χίλιες κλωτσιές<br />της παιδικής μου φτέρνας,<br />που σφούγγισε ρυάκι δάκρυα<br />ανήλικων ερώτων΄<br />αυτή ίσως να μου αναλογεί.<br /><br />Από τούτο τ'απανέμι<br />πελαγοδρόμησα να ψάξω την Ιδέα.<br />Μια φαρέτρα ξεχυλισμένη αφοβιά.<br />Πιάστηκα στα χέρια με τις λέξεις<br />και πολεμόχαρη λογχίζοντάς τες<br />κόντρα στο δρολάπι του καιρού,<br />θάρρεσα τες σκλαβώνω...<br /><br />Με χέρια αιώνες γερασμένα,<br />κι έναν ρόζο μαργαριτάρι στο δεξί,<br />ξεβράστηκα πίσω εδώ<br />παλεύοντας να μιλήσω μια πέτρα.<br />Δυό λόγια απλά.<br />Κι αδειάζω την ψυχή μου χούφτες<br />στην ίδια άμμο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115014075095581881?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150139975161720682006-06-12T19:12:00.000Z2006-06-12T19:19:35.163ZΣαν από μηχανής θεός γυρνά<br />από μια φλίδα της ζωής ξασμένος<br />σε άδειες ώρες ο χρόνος νοθεμένος<br />πρώην αγάπες και πόνους σου φυλά.<br /><br />Τα χείλη αυτά που έβρασαν το αίμα<br />γεννώντας κάθε βράδυ ιστορία<br />αργά με το απόβροχου θωπεία<br />σε δάκρυα ανάλυσαν το βλέμμα.<br /><br />Κι οι μνήμες σου που κάποτε μιλάνε<br />για βάρκα σώμα και για φιλιά πανιά<br />όλο και πιο περίλυπα κοιτάνε<br />την πέτρα άγκυρα που έριξες καρδιά.<br /><br />Σιγά- σιγά κι εκείνες θα σωπάσουν<br />γεννώντας απ' τον πόνο σου ερημιά...<br />Πού βάρκα ύστερα και πού πανιά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115013997516172068?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1150139483692479742006-06-12T17:54:00.000Z2006-06-12T19:11:23.763ZΠήραν την Πόλη! Πήραν την!<br />Μάνα όμως μή δικάζεις.<br />Έχουν παιδιά οι μανάδες των<br />και κόρες να παντρέψουν.<br />Τί για το χώμα μάνα μου<br />να κλαις και να σπαράζεις;<br />Πήραν το χώμα, πήραν το,<br />το σπίτι, την αυλή σου...<br />Σ'αφήσαν κόρη και παιδί<br />σ'αφήσαν και τον κύρη.<br />Κάψανε και ρημάξανε<br />πατήσαν μέσα στ'άγια,<br />μα ο Θεός δεν κάθεται<br />μεσ' στων ναών κουφάρια.<br />Πήραν την Πόλη! Πήραν την!<br />Μα 'σύ να μή δικάζεις,<br />και με το λόγο μάνα μου,<br />και με το λόγο σφάζεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-115013948369247974?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147986351863077992006-05-18T21:05:00.000Z2006-05-19T09:37:09.230ZΔεν βλέπω καθαρά.<br />Τα πάντα διαστρεβλωμένα<br />στους όρους της μυωπικής μου όρασης.<br /><br />Έχω μάθει να βασίζομαι στα μάτια.<br />Μέλλομαι να λειτουργούν καλά.<br />Πιστεύω γυαλιά πως θα με σώσουν.<br /><br />Ο χρόνος θα ‘ταν ταχύτερος<br />έξω απ’ τις αμβλείες της υπερμετροπίας.<br />Το μέλλον βεβαιότερο<br />δίχως τη διάβρωση του αστιγματισμού.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114798635186307799?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147985801685493842006-05-18T20:49:00.000Z2006-05-18T21:08:08.130ZΘα χτίσω φέτος λόγια ιδανικά-<br />δεν θα σκορπίσω το χρόνο σαν παλιά.<br />Μεγάλες επιτυχίες, θα δείτε,<br />στης ΤV το τζάμι να με χαρείτε.<br /><br />Θα εκδόσω κι εγώ στου Καστανιώτη.<br />Θα πίνω καφέ στου Rouge με το Φώτη.<br />Φωτογραφίες στων σταρ συγκεντρώσεις<br />θά’ χω, και κύκλο γνωστών μ' αξιώσεις.<br />Θα ‘χω γνώμη για κάθε θέμα εγώ-<br />ιδέες λιασμένες στον φωταγωγό!<br /><br />Θα σκίσω με πάταγο τον Βλαβιανό<br />όταν θα γράψω τις ωδές μου εγώ!<br />Κι άλλα σπουδαία, μεγάλα θα κάνω<br />σα σηκωθώ απ’ τη θέση μου πάνω!<br /><br /><br />Στην Κάσια που μου είπε πάλι «νεό έτος νέα ζωή» Γεν 2005<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114798580168549384?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147985181771620042006-05-18T20:45:00.000Z2006-05-18T20:46:21.783ZΑπόψε, μετά από πολύ καιρό,<br />μου χτύπησε την πόρτα η ενοχή.<br />Εκείνο το συναίσθημα<br />οχτώ χρονών.<br />(μου θύμησε το φόβο του μπαμπά)<br /><br />Δεν ήταν η πράξη μου<br />Μα η αλήθεια της,<br />κάτω απ’ το τραπέζι,<br />που δεν είχα ξεσκεπάσει.<br /><br />Άρχισα να ψάχνω μηχανικά<br />κάτι στο συρτάρι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114798518177162004?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147985045222739122006-05-18T20:42:00.000Z2006-05-18T20:44:05.233ZΈρωτας είναι η ψιχάλα δροσιά που δεν πέφτει απ’ το φύλλο<br />κι επίμονα βαστιέται στην άκρη κρεμασμένος.<br /><br />Λυσσομανάει ο άνεμος ολόγυρα θεριεύει.<br />Ανατριχιάζει το φύλλο<br />τρέμει σύγκορμα απ’ το φόβο η ψιχάλα<br />μα δεν πέφτει.<br /><br />Χίλιους αέρηδες, το μίσος του καιρού, αντέχει.<br /><br />Κι ύστερα<br />όταν περάσει πια ο κίνδυνος<br />και χαλαρώσει στη λιακάδα<br />μια γαλότσα κόκκινη<br />περνώντας τον διαλύει ασυναίσθητα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114798504522273912?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147910005356450162006-05-17T23:51:00.000Z2006-05-27T00:58:22.093ZΣτα γαλανόλευκα Μαρτίου μήνα<br />Φώλιασε τ’άσπρο φως κι εχάθη.<br />Στα γαλανόλευκα Μαρτίου μήνα<br />είν’τα ολόλευκα, νεκρά κι εκείνα,<br />της Άνοιξης επιταφείου τ’άνθη.<br />Στα γαλανόλευκα Μαρτίου μήνα<br />Φώλιασε τ’άσπρο φως κι εχάθη.<br /><br />Γαλανόλευκο θαλάσσης νωτισμένο,<br />τέτοιο πανί το σάβανό μου νά ‘ναι.<br />Γαλανόλευκο θαλάσσης νωτισμένο<br />τον επιτάφου νά ΄χουν ξεχασμένο<br />σαν θά ‘ρθει η στιγμή του αποθάνε.<br />Γαλανόλευκο το σάβανο νά ‘ναι,<br />από πανί θαλάσσης νωτισμένο.<br /><br />Για το γαλάζιο μόνο να ρωτάνε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114791000535645016?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147901153287549722006-05-17T21:25:00.000Z2006-05-17T21:25:53.303ZΆξαφνα ήρθες ιώτα γραμμένο<br />ζωής. Κι ήσουν μπροστά μου! Ποιό<br />κρασί να έσταξε στο χώμα, λατρεμένο;<br />Του αηδονιού, μονάκριβο, το δάκρυ ποιό;<br /><br />Μ’ενός κεριού τ’αποκαΐδια σ’είδα<br />ολάνθιστη ψηλαφητή οπτασία!<br />Με μάγουλα, με των φρυδιών αψίδα,<br />δάχτυλα χείλη ματιά οικεία...<br /><br />Σαν νά’γινε το ιώτα ένα ματσάκι<br />μαργάριτες σε στεφάνι φαντασίας!<br />Πώς έμοιασες ολοζώντανο παιδάκι<br />κι ας ήσουν έκβαση υπνωτικής ουσίας.<br />Ας είναι. Νά ‘ρχεσαι ζωή με ό,τι τρόπο.<br />Μικρούλι ιώτα που δε μεγάλωσε με κόπο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114790115328754972?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147836498842928222006-05-17T03:26:00.000Z2006-05-17T03:31:09.386ZΜία γλωσσού κι ένας λογάς<br />εις διάφορας παραλλαγάς<br />λογομαχούν χωρίς αιτία.<br />Παιχνίδι Ελλάδα- Εξορία.<br />Αψιμαχίες λιγοστών<br />σε τόπους τέτοιων και πολλών...<br />Και το σκορ;<br /><br />Σωκράτης 0 -Κώνειο 1.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114783649884292822?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147836360149256892006-05-17T03:24:00.000Z2006-05-17T03:26:00.160ZΟ καημένων ο σπουργίτης<br />πάντα λάσκεται αλήτης<br />Μοναχός γυρόβολος ερ'μίτης<br />ο καημένων ο σπουργίτης.<br />Κακότυχος ελεύθερος ασκήτης<br />από γεννιάς βαρυποινίτης.<br />Ο καημένων ο σπουργίτης<br />πάντα λάσκεται αλήτης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114783636014925689?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147714158966934922006-05-15T17:28:00.000Z2006-05-15T17:29:18.966ZΠού νά’σαι πια;<br />Νά’χεις πεθάνει;<br /><br />Ό, τι μού’μεινε από ‘σένα<br />Μια καίρια φιγούρα<br />στα δεξιά του ήλιου.<br /><br />Νά ‘χεις πεθάνει.<br />Να μη με βρει τ’ασήμαντό σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114771415896693492?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147714096626083722006-05-15T17:27:00.000Z2006-05-15T17:28:16.636ZΆνοιξα το παράθυρο<br />διψώντας αφορμή ανάσας.<br /><br />Τριγύρω μια συντριπτική απεραντοσύνη<br />όλη τακτική, τελική και ξένη.<br /><br />Ούτε μια σπασμένη γλάστρα.<br />Ούτε μια λυτρωτική μουντζούρα.<br />Αγανάκτηση ανέλπιδη˙<br />σκηνώματος κλειστού σε μπουμπουνιέρα.<br /><br />Ευτυχώς εβρέθη καγκελόπορτα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114771409662608372?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147404587895140382006-05-12T03:29:00.000Z2006-05-12T03:29:47.896ZΑναλώθηκα χρόνια ολόκληρα<br />παίζοντας παιχνίδια με τη σκόνη.<br />Μικρή στα χέρια,<br />αργότερα απ' το βάθρο μου επάνω στο πατάκι.<br /><br />Ώσπου<br />σε πήρε θριαμβευτικά αμπάριζα<br />και νίκησε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114740458789514038?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147129643308545952006-05-08T23:04:00.000Z2006-05-08T23:15:12.606ZΣκεπτικά θαυμαστικά ιδεών με μικρό.<br />‘Ενστικτα κλεισμένα σ’ενα δεκανίκι πολιτικά ορθό-<br />βοήθημα δρασκελισμού;<br />Δισέγγονη τέτοιων και τόσων υπάρχω...<br /><br />Υπεύθυνη˙<br />των πυρωμένων βαγονιών στο Λονδίνο,<br />των καμμένων παριζιάνικων ζωών,<br />του πνιγερού αμερικάνικου τυφώνα...<br /><br />Κι η ελπίδα, που θα μεγάλωνε<br />να γίνει δασκάλα, πυροσβέστης και γιατρός,<br />έπεσε και τη χάσαμε στο ρέμα.<br /><br />Που μπορεί να είναι και καλύτερα-<br /><br />για να μην ταϊζουμε αυταπάτες<br />που τόσο κοστίζουν να τραφούν.<br /><br />Δεν κοιμάμαι πια χωρίς να φταίω.<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">Το παρών είναι δουλεμένο πάνω στο ποίημα <em>Υπόνομος</em> της Πέλας Σουλτάτου, που μπορεί να βρεθεί εδώ : <a href="http://www.flytoistros.com/modules.php?name=News&file=article&amp;sid=531">http://www.flytoistros.com/modules.php?name=News&file=article&amp;sid=531</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712964330854595?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147124612495169682006-05-08T21:42:00.000Z2006-05-08T21:43:32.496ZΣφηνωθήκαμε<br />παράκεντρα λιγάκι σε μιαν ώρα.<br />Τα χέρια σμίξανε διπλανές ψιχάλες<br />κι οι ανάσες σφιχταγκαλιασμένες.<br /><br />Στο διπλανό παγκάκι<br />περιμένει τουρτουρίζοντας ο χρόνος.<br />Τεντώνει υπομονετικά τη νήπια στιγμή.<br /><br />Πιο πέρα, μιλημένος,<br />παραμονεύει ο πέτρινος κροκόδειλος της λήθης<br />-έχει άλλες συμμαχίες ο καιρός.<br /><br />Στον Πέτρο Wasńiewski<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712461249516968?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147124425548935062006-05-08T21:37:00.000Z2006-05-08T21:41:15.930ZΑφήνουνε οι άνθρωποι<br />πράματα σωρό.<br />Αγάπες, θύμησες, αγγίγματα,<br />αλλά κυρίως αποτυπώματα.<br /><br />Αόρατα αμέτρητα<br />στους τοίχους, στα βιβλία, στον αέρα.<br /><br />Γίνονται σκόνη οι καρδιές<br />τα δάχτυλα τ' αχείλι,<br />μα ο λόγος η κραυγή ο ανασασμός,<br />αποτυπώματα αόρατα,<br />περιπλανώνται στον ίδιο τόπο τους<br />χρόνια και χρόνια.<br /><br />Κάποτε σου μιλάνε,<br />σου γνέφουνε να 'ρθεις να τα πείτε.<br />'Αλλοτε πετάγονται μπροστά σου ξάφνου<br />και σε δαγκάνουν<br />στον ώμο στο στήθος στη φωνή.<br /><br />Τη νύχτα όλα μαζί,<br />λευκή ηλεκτρική βουή,<br />ιχνογραφίζουν τη ζωή μας.<br />Ζυγιάζουν το περασμένο βιος.<br /><br />Χίλια πράματα αφήνουν πίσω οι άνθρωποι,<br />κυρίως βουή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712442554893506?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147122317563176992006-05-08T21:03:00.000Z2006-05-12T03:28:39.130ZΌταν σ’άφησα να φύγεις,<br />όταν σ’έστειλα να πεθάνεις δηλαδή,<br />δεν τό ‘ξερα.<br />-Ποιός τα φάνταζεται τέτοια πράμματα;<br /><br />Σου είχα μασουλήσει κάτι μισο-κουβέντες,<br />δικαιολογίες για να πας κι ας μην ήθελες.<br /><br />Θυμάμαι καθαρά-<br />Σού φόρεσα το κόκκινο μακώ σου με το δράκο,<br />και σε φοβέρισα να ‘σαι καλό παιδί.<br /><br />Σε φίλησα στα βιαστικά μάλλον;<br />-Είχατε αργήσει. Πρέπει κάτι να μου ζήτησες.<br /><br />Δεν θυμάμαι να σου είπα πόσο σ’αγαπώ,<br />Δεν είπα και πολλά-<br /><br />για κάτι ασήμαντο λογόφερνα με τον πατέρα σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712231756317699?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147122110480625672006-05-08T21:00:00.000Z2006-06-12T19:25:11.593ZΜα μην τις λυπάσαι<br />τις γυναίκες με τους φερετζέδες.<br />Δεν είναι χειροπέδες τα μαντήλια,<br />αλλά φρούρια<br />που ψιθυρίζουν λευτεριά.<br /><br />Που δεν τ'ακούς<br />δε φταίει τ'αγύμναστο αυτί σου<br />παρά τα ψηλοτάκουνα γοβάκια σου,<br />που αδιάκοπα κραυγάζουν<br />την έκτακτη ανάγκη της Ματαιδοξίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712211048062567?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-27771432.post-1147121630732137912006-05-08T20:49:00.000Z2006-05-21T21:08:14.136ZΚαλά.<br />Για ρώτα και τον πιτσιρίκο να σου πει<br />πώς κάνει<br />για το ξεχαρβαλωμένο εκείνο του το ποδήλατο.<br />...και πως ακόμα<br />κάνεις εσύ<br />για να τον δεις κάθε που παίζει.<br /><br />Χεστήκαμε για το γυαλιστερό ποδήλατο-<br />Το ποίημα<br />είναι η πιο μεγάλη σου προσπάθεια<br />να γελάσεις ένα χαμόγελο παιδιού<br />μπας κι αποτρέψεις για μια στιγμή<br />την εξαφάνιση...<br /><br />*Ανδρέας Εμπειρίκος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27771432-114712163073213791?l=es-gin-enalian.blogspot.com' alt='' /></div>Ναταλια Καππαhttp://www.blogger.com/profile/10994283222157534203noreply@blogger.com3